Ik hou van tennis. Niet dat ik in de afgelopen 6 jaar vaker dan 10 keer een racket in mijn handen heb gehad, maar toch. En ik hou vooral van Roger Federer. Uiteraard puur platonisch. Ik hou van de manier waarop hij tennist, de manier waarop hij de tennisregels en umpire respecteert, de manier waarop hij omgaat met zijn fans, de manier waarop hij lacht... Je zal Federer nooit (meer) uit frustratie een racket kapot zien slaan, boos zien worden op de scheidsrechter, of zijn emoties zien tonen tijdens een wedstrijd. Hij doet dat waarvoor hij op de baan staat: tennissen. En vaak ook nog winnen. Gracieus, onvoorspelbaar, en briljant goed. En hij heeft geen raar bijgeloof waardoor hij niet op lijnen mag lopen, om maar een voorbeeld te noemen.
Terwijl Djokovic en Nadal het ontzettend druk hadden met klagen over blauw gravel in Madrid, was Federer gewoon aan het spelen, haalde hij als enige van de top 3 de finale, en won het toernooi. Nou is hij niet de jongste meer (30, nouhou, schokkend), maar aan iedereen die dat een goede reden vindt om maar eens te retiren: waarom in godsnaam? Omdat hij nog steeds nummer 3 van de wereld is (2 weken geleden zelfs weer eventjes nummer 2) en moeiteloos spelers van de baan speelt? Als iemand wel een goede reden heeft: ik hoor het graag!
Dan wil ik nu nog graag een opsomming geven van redenen waarom Federer zo geweldig is. Hij heeft bijvoorbeeld een heel aantal records op zijn naam staan.
1. Hij won 16 grand slams, meer dan wie dan ook.
2. Hij won Wimbledon 5x achter elkaar; alleen Björn Borg kreeg dat ook voor elkaar (en William Renshaw, maar die telt niet meer, want toen waren de regels raar).
3. Federer is de enige die in een Grand Slam finale een 'Bagel' set heeft gewonnen (6-0), en dat 3x!
4. Federer is de enige die alle Grand Slams een keer in straight sets heeft gewonnen.
5. Federer heeft 23 Grand Slam finales gespeeld, meer dan wie dan ook.
6. Federer is de enige die het 3x voor elkaar kreeg om in 1 jaar in de finales van alle 4 de Grand Slams te staan.
7. Federer is de enige die in 10 Grand Slam finales achter elkaar stond.
8. Federer is de enige die de ATP-finals meer dan één keer ongeslagen heeft gewonnen (5x zelfs).
9. Federer heeft de meeste ATP World Tour Masters 1000 Finals gespeeld van iedereen, namelijk 32!
10. Federer heeft 237 weken achter elkaar op nummer 1 gestaan in de ATP-ranking, meer dan wie dan ook.
11. Federer stond in totaal 285 weken op nummer 1, net 1 week minder dan de recordhouder Pete Sampras.
12. Federer won 65 wedstrijden achter elkaar op gras, en 56 achter elkaar op hardcourt, meer dan wie dan ook.
13. Federer won 51 titels op hardcourt, meer dan wie dan ook.
14. Federer is de enige die in 1 jaar 5 verschillende soorten toernooien won (Grand Slam, ATP World Tour Finals, Masters 1000, World Tour 500 & World Tour 250). Dat deed hij 4x.
Nou, dat waren de feiten. En dit is dan nog maar een selectie van de achievements van Roger Federer. Het lijkt me duidelijk: You gotta love Roger. En wat mij betreft, tennist hij nog lekker door de komende 10 jaar.
woensdag 30 mei 2012
dinsdag 29 mei 2012
Sportlife Clash
Zoals aangekondigd hier de eerste buzz-blog. Uit de oude doos, namelijk uit 2007.
Het allereerste
product ooit dat ik mocht buzzen, was Sportlife Clash. Nu ben ik er vrij zeker
van dat bij de naam ‘Sportlife Clash’ de meesten van jullie denken: ‘Wat?’ Dit
product is in 2007 op de markt gebracht, met een grote marketing campagne eraan
vast, en waarschijnlijk ook nog in 2007 weer van de markt gehaald. Het sloeg
namelijk niet echt aan.
Het waarom
hiervan is niet zo moeilijk te bedenken. Maar laat ik eens bij het begin beginnen. De buzz-campagne
van Sportlife Clash was op zich een hele leuke. Als lid van het testpanel kreeg
je 30 pakjes kauwgom in 3 smaken (oh ja, het is dus kauwgom, maar goed, dat is
bij het merk Sportlife natuurlijk wel te verwachten), een lading kleine zakjes
en een stapel briefjes met een link erop. Je stopte vervolgens de kauwgom met
een briefje in een zakje, en stopte deze zakjes bij zoveel mogelijk mensen in
jaszakken, tassen, auto’s, of waar je maar wilde. Die persoon vond dan de kauwgom
en het briefje met de link en werd zo uitgenodigd om ook Sportlife Clash te
proberen en zijn of haar mening achter te laten via de link.
So far, so good. Alleen over één ding was niet zo goed nagedacht. De kauwgom was namelijk
een design: het was een rond tabletje (het was overigens kauwgom en pepermunt
in één, maar dat komt straks) met daarop een sterretje. Denk aan een rond
tabletje, met daarop een sterretje. Welke associatie komt als eerste in je op?
De reacties die ik kreeg toen ik mensen een Sportlife Clash aanbood, waren
onder andere de volgende: ‘Het lijken net drugs’, ‘Wat is dat?’, ‘Nee sorry, ik
mag geen drugs van mijn coach’, en ‘Lekker’. Men was op zijn zachtst gezegd dus
een beetje sceptisch over de ingrediënten van deze kauwgom.
Nu waren dit nog
reacties van mensen die ik gewoon een kauwgompje aanbood, dus zonder
geheimzinnige zakjes in tassen te stoppen. Maar, wat zou jij denken als je opeens
in je tas een klein zakje vond met daarin een briefje met een link en een
tabletje dat best wel lijkt op iets illegaals? Zou je het proberen, of zou je
naar de politie stappen? Er zijn dus daadwerkelijk mensen geweest die voor die
laatste optie kozen. Er zijn ook mensen die opgepakt zijn omdat ze een vreemd
ogend pakketje onopgemerkt in tassen en jassen probeerden te stoppen. Tja,
probeer dan maar eens aan zo’n agent uit te leggen dat je een product aan het
buzzen bent en dat het gewoon kauwgom is. Jahaa, zou ik ook zeggen. Hierna zijn
de instructies overigens gewijzigd, en moesten we toch maar gewoon mensen
vragen of ze het product wilden proberen.
Dan het product
zelf. Het is dus een kauwgom en een pepermuntje in één, in drie verschillende
smaken: Striking (pepermunt), Thunder (munt) en Lightning (citroen). Het is een
tabletje waarom de bovenkant een pepermuntje is, en de onderkant kauwgom. Klinkt
leuk, maar wat is nou eigenlijk het nut ervan? Wanneer pak je een pepermuntje?
Als je even snel iets wil nemen voor een frisse adem.En wanneer kauwgom? Ook
vaak voor frisse adem, maar dan langduriger, of als je gewoon iets wilt om op
te kauwen. Wanneer zou je een Sportlife Clash pakken? Ook voor dat laatste,
want die kauwgom blijft dus. Waar is dat muntje dan nog voor nodig? Die frisse
adem krijg je ook wel van de kauwgom. En je moet er alleen maar weer eerst
doorheen zien te kauwen voordat je kan genieten van je kauwgom.
Al met al niet zo’n
succes dus. Nu, 5 jaar later, vond ik nog een verdwaald pakje Sportlife Clash
terug in een zijvakje van een niet al te vaak gebruikte tas. Dat pakje ligt nu
in de prullenbak.
Lijkt het jou nu ook leuk om nieuwe producten te testen en te 'buzzen'? Neem even contact met mij op!
maandag 28 mei 2012
Een blog, zoals die bedoeld is.
Het begon als een schoolproject: houd gedurende 14 weken een blog bij. Nou, dat heb ik gedaan. En toen was het stil. Want ik vond bloggen niet nodig. Geforceerd berichten schrijven omdat het moet, terwijl ik eigenlijk niks te melden had. Een verhaaltje schrijven, dat kan ook gewoon op Facebook. Mijn mening geven, dat kan ook gewoon op Twitter. Hoewel ik nog steeds groot fan ben van die laatste, zitten er natuurlijk nadelen aan. Wat op Facebook staat is alleen zichtbaar voor je 'vrienden' (natuurlijk is dit te veranderen, maar dat brengt me weer tot een hele andere discussie, namelijk die waarom mijn Facebook niet voor iedereen zichtbaar is en mijn Twitter wel. Maar daarover later meer), en op Twitter moet je je mening in 140 tekens zien te proppen.
Meestal is een combinatie van die twee genoeg. Echter, er is een marketing concept dat ik ontzettend interessant vindt, en dat is Word-Of-Mouth (WOM), oftewel mond-tot-mondreclame. Een consument die zijn of haar mening geeft aan een andere consument, of groep van consumenten. Waarom vind ik dat nou zo interessant? Ten eerste: omdat het iets is waar iedereen aan meedoet. Terwijl reclame vanuit een bedrijf komt, is mond-tot-mondreclame iets dat we als consumenten met z'n allen maken. Iedereen kan er een aandeel in hebben, iedereen kan meedoen. Ten tweede: het is eerlijk. Een bedrijf kan in een reclame wel van alles beweren, maar meestal met als doel mensen een product of dienst te laten kopen. Achter mond-tot-mondreclame, in tegendeel, zit geen bedrijf. De consumenten die hun mening over een product of dienst geven hebben niet als doel om zoveel mogelijk te verkopen. Ze hebben helemaal geen doel, behalve hun mening te geven, en dus geen enkele motivatie om die mening niet eerlijk te laten zijn (ook hierop zijn uiteraard uitzonderingen, maar laten we het even algemeen houden). Ten derde: met de opkomst van social media is WOM veel sneller geworden. Waar je eerst nog met iemand moest praten en dan je mening aan 1 persoon gaf (tenzij je tegen een groep praatte, dan waren het er meer), kan je nu met één druk op de knop je mening aan heel de wereld verzenden. Als bedrijf kan je nu denken: 'leuk, laat ze maar over mijn product praten', maar er zit natuurlijk ook een groot gevaar aan: als er één ding fout gaat, weet gelijk heel de wereld het. En wij consumenten vinden negatieve informatie altijd veeel belangrijker dan positieve informatie. Dus, zie dat dan maar eens op te lossen.
Goed, WOM dus. Jullie doen er allemaal aan mee. Als je uit frustratie een Tweet plaatst omdat je pc niet meewerkt. Als je een foto op Instagram plaatst waarop je aan het genieten bent van een ijsje. Als je een aankoop wil doen op bol.com, maar eerst eventjes de product reviews leest. WOM is overal. En nu ook hier. Zoals ik al zei, vind ik WOM dus heel interessant. Ik ben dan ook lid van diverse WOM-panels. Wat houdt dit in? Simpel: je schrijft je in, je wordt uitgenodigd om een product te testen, je test dit product en laat je omgeving mee testen en je geeft je mening hierover. Zo heb ik onder andere het boek 'Grenada' van Coot van Doesburgh, Sportlife Clash, en Nivea Repair & Care mogen testen (wederom: later meer). Voor wie nu denkt 'je wordt dus betaald om je mening te geven, dus ben je bevooroordeeld'. Nee dus, het is geheel vrijwillig. Voor een merk of bedrijf is het natuurlijk een prima manier om een product onder de aandacht te brengen, maar, zoals al gezegd, ook een groot risico. Bevalt je product niet onder het testpanel, dan heb je jezelf een hele lading aan negatieve reclame op de hals gehaald. Doomed to fail.
Even terug naar het begin van deze blog, want waarom nu opeens weer een post? Ik vond bloggen toch niet nodig? Nou, ik denk dat ik het nut ervan heb ontdekt. Ik wil dus graag mijn mening (en die van mijn omgeving) delen met de rest van de wereld. Facebook valt al af, want daarmee bereik ik alleen mijn 'vrienden' (ja, tussen aanhalingstekens, 80% van die vrienden is niet meer dan 'vage kennis'). Dan Twitter: ik ben ontzettend pro-Twitter op het gebied van marketing. Maar als je een uitgebreide mening wil geven over een product of dienst, dan heb je aan 140 tekens niet genoeg. En dat is toch wel de bedoeling van deze zogeheten buzz-marketing campagnes. Men wil niet alleen weten wat, maar ook waarom. En om dat te beschrijven, en met de hele wereld te delen (oké, heel Nederland; de reden dat ik over ben gegaan op Nederlands in plaats van Engels is dat de blogposts die volgen waarschijnlijk geheel irrelevant zijn voor niet-Nederlanders), is een blog naar mijn mening toch wel een ontzettend handig (social) medium.
Dus, wat kunnen jullie vanaf nu verwachten? Commercieel gezeik? Ja, een beetje. Maar gelukkig kan ik ontzettend leuk schrijven (en durf dat eens te ontkennen!), dus dat commerciële, daar merk je bijna niks van! En dat is ook maar tot op zekere hoogte, want het blijft natuurlijk gewoon mijn mening, niet beïnvloed door derde partijen. Alleen maar over producten waarvoor ik geselecteerd ben om mijn mening te geven? Nee hoor, over alles wat ik graag met de rest van de wereld wil delen. Kort en bondig? Nee, helaas. Als ik eenmaal aan het typen sla, dan dwaal ik graag af en kom ik via een omweg uiteindelijk wel weer bij mijn punt uit. Bewijs: ik wilde met dit verhaal alleen even melden dat ik weer aan het bloggen sla en jullie mijn mening ga geven over van alles en nog wat. Zo kort had het ook gekund. Maar dat zou saai zijn.
Dan had ik nog beloofd om uit te leggen waarom mijn Facebook alleen voor vrienden zichtbaar is, en mijn Twitter op openbaar staat. Welnu. Daar heb ik zo'n uitgebreide mening over, dat ik daar een hele blog over kan schrijven. Dus, bij deze de belofte dat dat zeker één van de onderwerpen van de komende blogs zal zijn. Stay tuned! Ik ga nu even reclame maken voor mijn blog via Twitter, zoals het bedoeld is.
Meestal is een combinatie van die twee genoeg. Echter, er is een marketing concept dat ik ontzettend interessant vindt, en dat is Word-Of-Mouth (WOM), oftewel mond-tot-mondreclame. Een consument die zijn of haar mening geeft aan een andere consument, of groep van consumenten. Waarom vind ik dat nou zo interessant? Ten eerste: omdat het iets is waar iedereen aan meedoet. Terwijl reclame vanuit een bedrijf komt, is mond-tot-mondreclame iets dat we als consumenten met z'n allen maken. Iedereen kan er een aandeel in hebben, iedereen kan meedoen. Ten tweede: het is eerlijk. Een bedrijf kan in een reclame wel van alles beweren, maar meestal met als doel mensen een product of dienst te laten kopen. Achter mond-tot-mondreclame, in tegendeel, zit geen bedrijf. De consumenten die hun mening over een product of dienst geven hebben niet als doel om zoveel mogelijk te verkopen. Ze hebben helemaal geen doel, behalve hun mening te geven, en dus geen enkele motivatie om die mening niet eerlijk te laten zijn (ook hierop zijn uiteraard uitzonderingen, maar laten we het even algemeen houden). Ten derde: met de opkomst van social media is WOM veel sneller geworden. Waar je eerst nog met iemand moest praten en dan je mening aan 1 persoon gaf (tenzij je tegen een groep praatte, dan waren het er meer), kan je nu met één druk op de knop je mening aan heel de wereld verzenden. Als bedrijf kan je nu denken: 'leuk, laat ze maar over mijn product praten', maar er zit natuurlijk ook een groot gevaar aan: als er één ding fout gaat, weet gelijk heel de wereld het. En wij consumenten vinden negatieve informatie altijd veeel belangrijker dan positieve informatie. Dus, zie dat dan maar eens op te lossen.
Goed, WOM dus. Jullie doen er allemaal aan mee. Als je uit frustratie een Tweet plaatst omdat je pc niet meewerkt. Als je een foto op Instagram plaatst waarop je aan het genieten bent van een ijsje. Als je een aankoop wil doen op bol.com, maar eerst eventjes de product reviews leest. WOM is overal. En nu ook hier. Zoals ik al zei, vind ik WOM dus heel interessant. Ik ben dan ook lid van diverse WOM-panels. Wat houdt dit in? Simpel: je schrijft je in, je wordt uitgenodigd om een product te testen, je test dit product en laat je omgeving mee testen en je geeft je mening hierover. Zo heb ik onder andere het boek 'Grenada' van Coot van Doesburgh, Sportlife Clash, en Nivea Repair & Care mogen testen (wederom: later meer). Voor wie nu denkt 'je wordt dus betaald om je mening te geven, dus ben je bevooroordeeld'. Nee dus, het is geheel vrijwillig. Voor een merk of bedrijf is het natuurlijk een prima manier om een product onder de aandacht te brengen, maar, zoals al gezegd, ook een groot risico. Bevalt je product niet onder het testpanel, dan heb je jezelf een hele lading aan negatieve reclame op de hals gehaald. Doomed to fail.
Even terug naar het begin van deze blog, want waarom nu opeens weer een post? Ik vond bloggen toch niet nodig? Nou, ik denk dat ik het nut ervan heb ontdekt. Ik wil dus graag mijn mening (en die van mijn omgeving) delen met de rest van de wereld. Facebook valt al af, want daarmee bereik ik alleen mijn 'vrienden' (ja, tussen aanhalingstekens, 80% van die vrienden is niet meer dan 'vage kennis'). Dan Twitter: ik ben ontzettend pro-Twitter op het gebied van marketing. Maar als je een uitgebreide mening wil geven over een product of dienst, dan heb je aan 140 tekens niet genoeg. En dat is toch wel de bedoeling van deze zogeheten buzz-marketing campagnes. Men wil niet alleen weten wat, maar ook waarom. En om dat te beschrijven, en met de hele wereld te delen (oké, heel Nederland; de reden dat ik over ben gegaan op Nederlands in plaats van Engels is dat de blogposts die volgen waarschijnlijk geheel irrelevant zijn voor niet-Nederlanders), is een blog naar mijn mening toch wel een ontzettend handig (social) medium.
Dus, wat kunnen jullie vanaf nu verwachten? Commercieel gezeik? Ja, een beetje. Maar gelukkig kan ik ontzettend leuk schrijven (en durf dat eens te ontkennen!), dus dat commerciële, daar merk je bijna niks van! En dat is ook maar tot op zekere hoogte, want het blijft natuurlijk gewoon mijn mening, niet beïnvloed door derde partijen. Alleen maar over producten waarvoor ik geselecteerd ben om mijn mening te geven? Nee hoor, over alles wat ik graag met de rest van de wereld wil delen. Kort en bondig? Nee, helaas. Als ik eenmaal aan het typen sla, dan dwaal ik graag af en kom ik via een omweg uiteindelijk wel weer bij mijn punt uit. Bewijs: ik wilde met dit verhaal alleen even melden dat ik weer aan het bloggen sla en jullie mijn mening ga geven over van alles en nog wat. Zo kort had het ook gekund. Maar dat zou saai zijn.
Dan had ik nog beloofd om uit te leggen waarom mijn Facebook alleen voor vrienden zichtbaar is, en mijn Twitter op openbaar staat. Welnu. Daar heb ik zo'n uitgebreide mening over, dat ik daar een hele blog over kan schrijven. Dus, bij deze de belofte dat dat zeker één van de onderwerpen van de komende blogs zal zijn. Stay tuned! Ik ga nu even reclame maken voor mijn blog via Twitter, zoals het bedoeld is.
maandag 23 mei 2011
And the results...
First of all, thank you for your input. And since you gave me so many inspirational subjects (not only in the comments, but elsewhere too) I will discuss them all.
The difference between a village and a town. Some people claim that it depends on whether a 'settlement' has got the rights and privileges of a municipal corporation (in Dutch: stadsrechten), but if we use that definition it would mean that Den Haag is not a town. I think we can all agree that Den Haag is a real town, so I would like to throw that definition overboard. Then what is the difference? An obvious answer would be 'size'. I agree that size determines partly whether a settlement is a village or a town. However, I could not say what the minimum amount of inhabitants would be to count as a town. So I would like to add some additional factors. First: a town should have at least one theater and a movie theater. Besides, it should have a railway station. It also should have a hospital.
In my opinion, when a settlement has a reasonably large size (I know that is vague), and these additional factors, it qualifies as a town. And, for your information, that means that Hoogeveen is in fact a town (if you have never heard of it, look it up on a map)!
Old people. I do not really have a general opinion of them. They can be very sweet and they can make you laugh (sometimes on purpose, but mostly not; the latter usually being the most hilarious option), but they can also be really mean, whiney, really hard to understand and asses in the queue at the supermarket, when they make it clear they have no desire to wait even though they have nothing better to do all day. I'm aware that is a generalization, but it holds for quite a lot of them! I suppose they might be good at telling stories, but since I don't have any grandparents I don't have a lot of experience with that.
Flat tires on your bike. Annoying! And a bicycle-pump that doesn't work doesn't make it much better. Luckily I can fix them myself, and if I don't want to do that I can always pretend I don't know how to fix it and get a guy to do it for me.
Shopping. Good if you have the money. Unfortunately I'm just a poor student, which makes the experience a little less enjoyable. But then there's always the H&M, plus that delicious ice-cream store (no not the store, but the ice-cream is delicious).
Dutch people vs. the world. We rule! And we can make topics worldwide trending on twitter even though we take up only a very small percentage of the world population (16 million/6 billion =... well, that percentage). And by the way, orange is a beautiful colour.
Ben & Jerry's. Delicious! Lovely combinations and chocolate is a part of it very often. A little expensive, which is of course the negative side (see 'shopping'). However, it's worth the price!
Stupid men. Men in general don't understand women even though they're trying, they don't understand hints, and they mostly think of only one thing, but sometimes they can be useful as well and okay, maybe even sweet. However, since we are talking about stupid men here, the latter part disappeares and they are just... well, stupid, obviously.
Love. Lovely. If it is mutual. If it is not the fantasizing part is left, but that is just an unsatisfying substitute for the real thing (a little like the Aldi-version of Ben & Jerry's). And it can suck as well. For more opinions about love I refer to Google.
Harry Potter. I must admit that I've only seen the first three movies. However, I have read all the books and it is pretty annoying that in the Dutch version they translated all the names, since I read only the last book in English and half of the time I didn't have a clue which person the book was talking about. Furthermore I hate crazes, but I guess I can't blame the book for that. And yes, the books are good, well written and exciting. I enjoyed them.
The world in 50 years where humans will be let out by aliens, an alarm that goes off whenever someone is having a fight, at world's end someone is referring to a woman's genitals and people are being killed if they don't use the Human App. Strange, I remember a certain play about all of these events. Well, anyway. I don't think humans will be let out by aliens, that is just ridiculous, who came up with that idea? The alarm that goes off whenever someone is having a fight sounds like a good idea, except that I think we will go crazy by the sound, since there's probably a fight somewhere at any time of day. And I think we will get lazy if something like a Human App is invented. It can be useful to implement passports, bank cards and keys in it, because it is easy to forget them and we need them a lot. However, I don't think we should implement clothes in it, because if we do that, the fun of backpacking sort of disappears.
So much for the ideas offered in the comments, continuing on to some ideas I read at other places.
Magnus: A book by Arjen Lubach. Go read it. It's good.
Recensiekoning: Many more opinions on any subject you can think of. Funny. And no I'm not marketing anything right here, nobody asked me to. But www.recensiekoning.nl
Rubber ducks. They are cute. And they exist in different sizes, colours and professions so they are great items to collect. You gotta love them.
Winnie the Pooh. Even cuter. And he has a lot of friends, so he must be nice. Just wanted to have said that.
Kinderen geen bezwaar: It is a good show, and funny. There are not many Dutch family comedy shows left anymore, so the fact that it still exists after almost 10 years, I think, is a good sign already. And Joey van der Velden is (was) in it.
Cool Best Raw Juice. A new fruit drink with real pieces of fruit in it. Although there are still some problems with the lid, the drink itself is good. Refreshing, and it tastes really good with your breakfast. And because of the pieces of fruit, it also tastes really healthy, so it makes you feel good about yourself. Question to other people who tasted it: What do you think about the structure and about the taste?
Roger Federer: Still the best tennis player in my opinion. Although lately he has started to lose some matches, his style is still admirable. He is one of the few that does not seem to get mad when his playing is bad, he knows how to control his emotions and he does not let them distract him from the game. Another great thing is that he does not make those annoying noises whenever he hits the ball. It is just a pleasure to watch him play tennis.
Well, I think that's enough for today. If there's more subjects you want my opinion on, let me know!
The difference between a village and a town. Some people claim that it depends on whether a 'settlement' has got the rights and privileges of a municipal corporation (in Dutch: stadsrechten), but if we use that definition it would mean that Den Haag is not a town. I think we can all agree that Den Haag is a real town, so I would like to throw that definition overboard. Then what is the difference? An obvious answer would be 'size'. I agree that size determines partly whether a settlement is a village or a town. However, I could not say what the minimum amount of inhabitants would be to count as a town. So I would like to add some additional factors. First: a town should have at least one theater and a movie theater. Besides, it should have a railway station. It also should have a hospital.
In my opinion, when a settlement has a reasonably large size (I know that is vague), and these additional factors, it qualifies as a town. And, for your information, that means that Hoogeveen is in fact a town (if you have never heard of it, look it up on a map)!
Old people. I do not really have a general opinion of them. They can be very sweet and they can make you laugh (sometimes on purpose, but mostly not; the latter usually being the most hilarious option), but they can also be really mean, whiney, really hard to understand and asses in the queue at the supermarket, when they make it clear they have no desire to wait even though they have nothing better to do all day. I'm aware that is a generalization, but it holds for quite a lot of them! I suppose they might be good at telling stories, but since I don't have any grandparents I don't have a lot of experience with that.
Flat tires on your bike. Annoying! And a bicycle-pump that doesn't work doesn't make it much better. Luckily I can fix them myself, and if I don't want to do that I can always pretend I don't know how to fix it and get a guy to do it for me.
Shopping. Good if you have the money. Unfortunately I'm just a poor student, which makes the experience a little less enjoyable. But then there's always the H&M, plus that delicious ice-cream store (no not the store, but the ice-cream is delicious).
Dutch people vs. the world. We rule! And we can make topics worldwide trending on twitter even though we take up only a very small percentage of the world population (16 million/6 billion =... well, that percentage). And by the way, orange is a beautiful colour.
Ben & Jerry's. Delicious! Lovely combinations and chocolate is a part of it very often. A little expensive, which is of course the negative side (see 'shopping'). However, it's worth the price!
Stupid men. Men in general don't understand women even though they're trying, they don't understand hints, and they mostly think of only one thing, but sometimes they can be useful as well and okay, maybe even sweet. However, since we are talking about stupid men here, the latter part disappeares and they are just... well, stupid, obviously.
Love. Lovely. If it is mutual. If it is not the fantasizing part is left, but that is just an unsatisfying substitute for the real thing (a little like the Aldi-version of Ben & Jerry's). And it can suck as well. For more opinions about love I refer to Google.
Harry Potter. I must admit that I've only seen the first three movies. However, I have read all the books and it is pretty annoying that in the Dutch version they translated all the names, since I read only the last book in English and half of the time I didn't have a clue which person the book was talking about. Furthermore I hate crazes, but I guess I can't blame the book for that. And yes, the books are good, well written and exciting. I enjoyed them.
The world in 50 years where humans will be let out by aliens, an alarm that goes off whenever someone is having a fight, at world's end someone is referring to a woman's genitals and people are being killed if they don't use the Human App. Strange, I remember a certain play about all of these events. Well, anyway. I don't think humans will be let out by aliens, that is just ridiculous, who came up with that idea? The alarm that goes off whenever someone is having a fight sounds like a good idea, except that I think we will go crazy by the sound, since there's probably a fight somewhere at any time of day. And I think we will get lazy if something like a Human App is invented. It can be useful to implement passports, bank cards and keys in it, because it is easy to forget them and we need them a lot. However, I don't think we should implement clothes in it, because if we do that, the fun of backpacking sort of disappears.
So much for the ideas offered in the comments, continuing on to some ideas I read at other places.
Magnus: A book by Arjen Lubach. Go read it. It's good.
Recensiekoning: Many more opinions on any subject you can think of. Funny. And no I'm not marketing anything right here, nobody asked me to. But www.recensiekoning.nl
Rubber ducks. They are cute. And they exist in different sizes, colours and professions so they are great items to collect. You gotta love them.
Winnie the Pooh. Even cuter. And he has a lot of friends, so he must be nice. Just wanted to have said that.
Kinderen geen bezwaar: It is a good show, and funny. There are not many Dutch family comedy shows left anymore, so the fact that it still exists after almost 10 years, I think, is a good sign already. And Joey van der Velden is (was) in it.
Cool Best Raw Juice. A new fruit drink with real pieces of fruit in it. Although there are still some problems with the lid, the drink itself is good. Refreshing, and it tastes really good with your breakfast. And because of the pieces of fruit, it also tastes really healthy, so it makes you feel good about yourself. Question to other people who tasted it: What do you think about the structure and about the taste?
Roger Federer: Still the best tennis player in my opinion. Although lately he has started to lose some matches, his style is still admirable. He is one of the few that does not seem to get mad when his playing is bad, he knows how to control his emotions and he does not let them distract him from the game. Another great thing is that he does not make those annoying noises whenever he hits the ball. It is just a pleasure to watch him play tennis.
Well, I think that's enough for today. If there's more subjects you want my opinion on, let me know!
zondag 8 mei 2011
Inspiration, where art thou?
Inspiration. Where do you get it? Each week I try to find an interesting subject to write about, so you have something interesting to read. If you think about all the subjects in the world you can write about, there should be no problem finding a topic you like. However, these topics never seem to come to mind.
So here I am again. Struggling to find something to write about, to type some words that make sense. So far, I'm not doing very good. No controversial topic, no clear opinion, nothing that would add anything to the world.
However, since there are many interesting topics out there, and I'm sure you all know something you would like me (or anyone) to write about, I'm gonna need your input. Let me know what my next blog should be about and I might write about it. With your help, the next blog could be the best one so far, or even the best one ever!
And, after all, isn't blogging about sharing? And isn't helping eachother out a kind of sharing? And isn't a blog also about responding to eachothers ideas? So would that mean that maybe I'm doing exactly what is expected of me? Am I making any sense here? Are these too many questions, although half is retorical? Shouldn't I be ending this blog before it starts getting even less serious?
So, let me know what subject you want to know my opinion about!
So here I am again. Struggling to find something to write about, to type some words that make sense. So far, I'm not doing very good. No controversial topic, no clear opinion, nothing that would add anything to the world.
However, since there are many interesting topics out there, and I'm sure you all know something you would like me (or anyone) to write about, I'm gonna need your input. Let me know what my next blog should be about and I might write about it. With your help, the next blog could be the best one so far, or even the best one ever!
And, after all, isn't blogging about sharing? And isn't helping eachother out a kind of sharing? And isn't a blog also about responding to eachothers ideas? So would that mean that maybe I'm doing exactly what is expected of me? Am I making any sense here? Are these too many questions, although half is retorical? Shouldn't I be ending this blog before it starts getting even less serious?
So, let me know what subject you want to know my opinion about!
donderdag 28 april 2011
The influence of social media on non-verbal communication
Non-verbal communication. We all use it, mostly without being conscious that we are using it. Your body language might betray your emotions when you are trying to hide them. It might reveal the fact that you are lying when you don't want people to know the truth. However, it might also come in very useful when you want to tell someone something which another person within hearing distance is not supposed to hear.
Non-verbal cues often tell you more about a person than verbal language. Not just body language, but also intonation is a very useful cue to tell what a person really means. For example, think about sarcasm. Without non-verbal cues, a person would just take your words literally. However, the intonation usually tells you whether a person uses sarcasm or not.
The importance of non-verbal communication implies a problem in recent life: communication through social media. More and more communication takes place via Hyves, Facebook or Twitter. Using these mediums, non-verbal cues are not visible. It is easy to type something on a social medium while you feel something completely else. Since your body language is not visible to the receiver, he will likely evaluate your words as truthful. The same holds for intonation. This is also not visible on social media, which means it is much harder to recognize sarcasm.
Another problem with social media, is that emotions are not visible. A small solution to this are smileys, which resemble your emotion. However, these smileys might not resemble your true emotion, but just the emotion you want other people to think you experience on a certain moment. Again, the absence of body language forms a problem.
We talked about the phenomenon with assistant professor Martijn Goudbeek. His expertise is in the field of emotions and non-verbal communication. We posed him the question: 'What influence does social media have on non-verbal communication?' His vision on this will be shown in the video below.
What is your opinion on this issue? Will non-verbal communication become less important through the use of social media, or will it eventually become more important again through webcams and comparable new technologies?
Non-verbal cues often tell you more about a person than verbal language. Not just body language, but also intonation is a very useful cue to tell what a person really means. For example, think about sarcasm. Without non-verbal cues, a person would just take your words literally. However, the intonation usually tells you whether a person uses sarcasm or not.
The importance of non-verbal communication implies a problem in recent life: communication through social media. More and more communication takes place via Hyves, Facebook or Twitter. Using these mediums, non-verbal cues are not visible. It is easy to type something on a social medium while you feel something completely else. Since your body language is not visible to the receiver, he will likely evaluate your words as truthful. The same holds for intonation. This is also not visible on social media, which means it is much harder to recognize sarcasm.
Another problem with social media, is that emotions are not visible. A small solution to this are smileys, which resemble your emotion. However, these smileys might not resemble your true emotion, but just the emotion you want other people to think you experience on a certain moment. Again, the absence of body language forms a problem.
We talked about the phenomenon with assistant professor Martijn Goudbeek. His expertise is in the field of emotions and non-verbal communication. We posed him the question: 'What influence does social media have on non-verbal communication?' His vision on this will be shown in the video below.
What is your opinion on this issue? Will non-verbal communication become less important through the use of social media, or will it eventually become more important again through webcams and comparable new technologies?
vrijdag 8 april 2011
Reduction or fine?
The Dutch railways (NS) has plans to invalidate their reduction card between 17pm and 19pm, to avoid busy trains during these rush hours. The initial reaction to this announcement will probably be that it is unfair, since people holding a reduction card pay for this reduction so they should be allowed to use it. Well, fair enough, but apart from this problem, this new rule will carry some other implications.
Suppose a person wants to travel by a train which leaves at 16.30pm and is suppose to arrive at that person's destination at 16.55pm. This does not seem like a problem. However, what if the train is delayed and now arrives at 17.10pm? Technically, this person is travelling in non-reduction time, but he couldn't have known this before he got on the train. So, is he supposed to be fined or not?
Let's make the problem a little more complicated then. What if this person's train leaves at 16.30pm and is supposed to arrive at his destination at 17.10pm? In this case the traveler knows on beforehand that he will be travelling in non-reduction time. However, the largest part of his journey is in the reduction time. Does he have to buy a full-price ticket for the whole journey even though the largest part of it is in the reduction time, or not? Does he have to leave the train at the last stop before 17pm to buy a full-price ticket for the last 10 minutes of his journey?
The same problem exists for the other side of the time border. What if a person has to take a train that leaves at 18.45pm and arrives at his destination at 19.40pm?
Of course, the non-reduction time already exists in the morning. However, this time limit has only one border, since the reduction card now is not valid only before 9am. This still implies the same problem as the person leaving on the 18.45pm train, but does avoid the delayed train problem.
A remaining question is, of course, whether this non-reduction time rule will have a noticeable effect. People who take the train to go to work will still take the train at the same time, since that is the time their working day ends. People that have arrangements in the evenings, will also still take the same train to arrive on time for their arrangements.
Who remain are the people that travel by train to go out for a day. The morning time limit may work for these people, since they might make the decision to leave after 9am instead of earlier. However, these people will probably not travel between 17pm and 19pm anyway. They will probably try to avoid the rush hour anyway, or try to make the best of their day by extending it and not take an early train back.
So, try to weigh off the advantages of the non-reduction time against the disadvantages. Are the advantages worth the trouble?
Suppose a person wants to travel by a train which leaves at 16.30pm and is suppose to arrive at that person's destination at 16.55pm. This does not seem like a problem. However, what if the train is delayed and now arrives at 17.10pm? Technically, this person is travelling in non-reduction time, but he couldn't have known this before he got on the train. So, is he supposed to be fined or not?
Let's make the problem a little more complicated then. What if this person's train leaves at 16.30pm and is supposed to arrive at his destination at 17.10pm? In this case the traveler knows on beforehand that he will be travelling in non-reduction time. However, the largest part of his journey is in the reduction time. Does he have to buy a full-price ticket for the whole journey even though the largest part of it is in the reduction time, or not? Does he have to leave the train at the last stop before 17pm to buy a full-price ticket for the last 10 minutes of his journey?
The same problem exists for the other side of the time border. What if a person has to take a train that leaves at 18.45pm and arrives at his destination at 19.40pm?
Of course, the non-reduction time already exists in the morning. However, this time limit has only one border, since the reduction card now is not valid only before 9am. This still implies the same problem as the person leaving on the 18.45pm train, but does avoid the delayed train problem.
A remaining question is, of course, whether this non-reduction time rule will have a noticeable effect. People who take the train to go to work will still take the train at the same time, since that is the time their working day ends. People that have arrangements in the evenings, will also still take the same train to arrive on time for their arrangements.
Who remain are the people that travel by train to go out for a day. The morning time limit may work for these people, since they might make the decision to leave after 9am instead of earlier. However, these people will probably not travel between 17pm and 19pm anyway. They will probably try to avoid the rush hour anyway, or try to make the best of their day by extending it and not take an early train back.
So, try to weigh off the advantages of the non-reduction time against the disadvantages. Are the advantages worth the trouble?
Abonneren op:
Posts (Atom)