maandag 4 juni 2012

Twitter vs. Facebook


As promised: de reden waarom mijn Twitter openbaar is en mijn Facebook niet. 
Zoals ik al zei, vind ik Twitter een ontzettend leuk marketing-medium. Het leukste eraan vind ik dat het two-way communication is en dat iedereen op een (soort van) gelijk niveau staat. Je praat als individu met bedrijven, misschien met beroemde personen, met merken... En niet alleen als groep, maar ook één op één (met behulp van zogeheten 'mentions'). Zo ben ik ondertussen gewend dat als ik een klacht op Twitter gooi over een winkel of merk en ik daarbij maar de juiste 'hashtags' gebruik, ik daar vanzelf een reactie op krijg (wat meestal ook zo is). Ontzettend handig, niet alleen voor mij, maar ook voor het bedrijf. Want ik heb het gevoel dat ik gehoord wordt, en het bedrijf kan reageren op mijn klacht en er iets aan doen om verdere (imago)schade te voorkomen. Zodra je Twitter op 'privé' zet, is het hele idee van Twitter weg, want dan kunnen alleen je vrienden het lezen (en we gaan er voor het gemak maar even vanuit dat tussen je vrienden niet die partijen zitten waar je klacht over gaat). En voor de dingen die je alleen aan je vrienden wilt laten lezen, hebben we Facebook al.

Waarom dan niet Facebook op openbaar zetten? Simpel: op Facebook staat veel meer privé-informatie, zoals foto’s, evenementen, likes en dergelijke. Dat hoeft dus niet heel de wereld te zien. En af en toe wil ik ook eens iets op internet kunnen gooien dat niet heel de wereld hoeft te lezen. Daarbij staat op Facebook zoveel informatie dat het voor bedrijven veel lastiger is om adequaat te reageren op alles wat er gezegd wordt op profielen van mensen. Twitter is wat dat betreft veel overzichtelijker, ook door de eerdergenoemde hashtags. 

Dus, het is duidelijk: Facebook voor dingen die niet heel de wereld hoeft te weten, dingen waarop ik geen antwoord hoef van de betreffende partij (zolang die betreffende partij geen vriend is), dingen waarvoor Twitter niet handig is (groepsgesprekken, foto’s, mails). En Twitter voor alles wat openbaar is, voor communicatie met niet-vrienden en bedrijven, voor algemene vragen waarvan ik nog niet weet wie daar een antwoord op gaat geven.

Dan wil ik gelijk nog iets melden over mensen die hun Twitter koppelen aan hun Facebook: als ik je tweets wil lezen, dan volg ik je wel op Twitter! Ik hoef niet alles twee keer te lezen. Het zijn twee verschillende media, bedoeld voor verschillende dingen (zoals hierboven uiteengezet), gebruik ze dan ook zo. Dit geldt overigens niet voor bedrijven, ik kan me voorstellen dat die zoveel mogelijk mensen willen bereiken en daarom hun tweets laten doorplaatsen op Facebook. Tijdsbesparing, en dat soort dingen. Dat is geen excuus voor de rest van de wereld, want 99% van de tweets bevatten geen nuttige informatie waarvan het van belang is dat het zoveel mogelijk mensen bereikt. 

Nou, dat was dan de beloofde blog over het onderscheid in berichten tussen Twitter en Facebook. Ik ben heel benieuwd naar de tegenargumenten, vooral van de mensen die hun Twitter wel op privé hebben staan: waarom hebben jullie dat?

1 opmerking:

  1. Ik snap je punt wel.
    Overigens heb ik ook m'n twitter gekoppeld aan m'n facebook. Maar aangezien de ene helft van mijn vriendengroep zich vooral op twitter begeeft, en de andere helft voornamelijk op facebook, ga ik dit voorlopig nog niet veranderen. Bovendien moet er eerst een fatsoenlijke facebookapp komen, voordat ik ook maar zal overwegen om zelf meer onderscheid te maken tussen de twee media.
    Troost je met de gedachte dat ik niet zo veel tweet, en het dus maar sporadisch voorkomt dat je berichtjes van mij twee keer moet lezen.

    BeantwoordenVerwijderen