As promised: de
reden waarom mijn Twitter openbaar is en mijn Facebook niet.
Zoals ik al zei,
vind ik Twitter een ontzettend leuk marketing-medium. Het leukste eraan vind ik
dat het two-way communication is en dat iedereen op een (soort van) gelijk
niveau staat. Je praat als individu met bedrijven, misschien met beroemde
personen, met merken... En niet alleen als groep, maar ook één op één (met
behulp van zogeheten 'mentions'). Zo ben ik ondertussen gewend dat als ik een
klacht op Twitter gooi over een winkel of merk en ik daarbij maar de juiste
'hashtags' gebruik, ik daar vanzelf een reactie op krijg (wat meestal ook zo
is). Ontzettend handig, niet alleen voor mij, maar ook voor het bedrijf. Want
ik heb het gevoel dat ik gehoord wordt, en het bedrijf kan reageren op mijn
klacht en er iets aan doen om verdere (imago)schade te voorkomen. Zodra je
Twitter op 'privé' zet, is het hele idee van Twitter weg, want dan kunnen
alleen je vrienden het lezen (en we gaan er voor het gemak maar even vanuit dat
tussen je vrienden niet die partijen zitten waar je klacht over gaat). En voor
de dingen die je alleen aan je vrienden wilt laten lezen, hebben we Facebook
al.
Waarom dan niet
Facebook op openbaar zetten? Simpel: op Facebook staat veel meer
privé-informatie, zoals foto’s, evenementen, likes en dergelijke. Dat hoeft dus
niet heel de wereld te zien. En af en toe wil ik ook eens iets op internet
kunnen gooien dat niet heel de wereld hoeft te lezen. Daarbij staat op Facebook
zoveel informatie dat het voor bedrijven veel lastiger is om adequaat te
reageren op alles wat er gezegd wordt op profielen van mensen. Twitter is wat
dat betreft veel overzichtelijker, ook door de eerdergenoemde hashtags.
Dus, het is
duidelijk: Facebook voor dingen die niet heel de wereld hoeft te weten, dingen
waarop ik geen antwoord hoef van de betreffende partij (zolang die betreffende
partij geen vriend is), dingen waarvoor Twitter niet handig is
(groepsgesprekken, foto’s, mails). En Twitter voor alles wat openbaar is, voor
communicatie met niet-vrienden en bedrijven, voor algemene vragen waarvan ik
nog niet weet wie daar een antwoord op gaat geven.
Dan wil ik gelijk
nog iets melden over mensen die hun Twitter koppelen aan hun Facebook: als ik
je tweets wil lezen, dan volg ik je wel op Twitter! Ik hoef niet alles twee
keer te lezen. Het zijn twee verschillende media, bedoeld voor verschillende
dingen (zoals hierboven uiteengezet), gebruik ze dan ook zo. Dit geldt
overigens niet voor bedrijven, ik kan me voorstellen dat die zoveel mogelijk
mensen willen bereiken en daarom hun tweets laten doorplaatsen op Facebook.
Tijdsbesparing, en dat soort dingen. Dat is geen excuus voor de rest van de
wereld, want 99% van de tweets bevatten geen nuttige informatie waarvan het van
belang is dat het zoveel mogelijk mensen bereikt.
Nou, dat was dan
de beloofde blog over het onderscheid in berichten tussen Twitter en Facebook. Ik
ben heel benieuwd naar de tegenargumenten, vooral van de mensen die hun Twitter
wel op privé hebben staan: waarom hebben jullie dat?
Ik snap je punt wel.
BeantwoordenVerwijderenOverigens heb ik ook m'n twitter gekoppeld aan m'n facebook. Maar aangezien de ene helft van mijn vriendengroep zich vooral op twitter begeeft, en de andere helft voornamelijk op facebook, ga ik dit voorlopig nog niet veranderen. Bovendien moet er eerst een fatsoenlijke facebookapp komen, voordat ik ook maar zal overwegen om zelf meer onderscheid te maken tussen de twee media.
Troost je met de gedachte dat ik niet zo veel tweet, en het dus maar sporadisch voorkomt dat je berichtjes van mij twee keer moet lezen.